Naar iets op zoek?
Categorie

Blog

Geintje

Author:

Er zijn drie soorten brandalarm. De spontane, de aangekondigde en de échte. Bij de eerste weet niemand iets. Bij de tweede weten de leerlingen van niks en de docenten wel. Die krijgen van tevoren keurig instructies van de BHV’ers.
De ramen moeten gesloten, de spullen blijven in het lokaal en de deur moet dicht, maar niet op slot.
Dan maak je met de leerlingen die op dat moment voor je neus zitten een wandelingetje naar het veldje vlakbij school.
Eenmaal op dat veldje aangekomen moet je met je klas in een pizzapunt gaan staan. Alle klassen samen vormen dan ‘de pizza’. Dan moet je wachten tot er een BHV’er in een geel hesje komt vragen of je klas compleet is. En dan moet je wachten tot iemand komt vertellen dat je weer terug mag naar je lokaal. Het duurt al met al een half uur. Als de zon schijnt heb je geluk. Als het koud is heb je pech. Want je jas mag je niet even snel gaan halen.

Een duidelijk en goed systeem. Als je tenminste geen zes ADHD’ers in de klas hebt die niet zo goed stil kunnen blijven staan en al helemaal niet meer om 14:00 uur. Of een paar autisten die huiveren bij hard geluid of plotselinge veranderingen. Of leerlingen die het niet kunnen laten hun middelvinger op te steken naar buurtbewoners.
Er ligt doorgaans veel hondenkak op het veldje dus het is altijd oppassen waar je loopt. Eenmaal in je pizzapunt kun je toekijken hoe leerlingen proberen de kak onder hun schoenen uit te krijgen. Het levert ook grappige taferelen op.

Anyway. Afgelopen donderdag loeide de sirene uit volle borst. De toeter hangt ongeveer boven de deur van mijn lokaal. Het geluid gaat door merg en been.

Ik wist van geen brandoefening. Ik had geen les maar ook ik moest uiteraard naar het veldje.
Geheel tegen de regels in zocht ik nog snel even m’n tas en m’n telefoon.

Onderweg kwam ik de twee juffen tegen die kennelijk óók van niks wisten. Een stukje verderop liep de ‘coördinator veiligheid’ die onwetend z’n schouders ophaalde toen ik hem vragend aankeek. Dit alarm leek geen oefening. Dit was écht.
De suspense was killing.

Leerlingen fantaseerden dat de school nou éindelijk eens af zou branden. Ze voorzagen al dat ze de hele week vrij waren. En dat er een nieuwe school kwam. Ze vroegen zich af wáár die dan zou komen. En hoelang het duurt voor de brandweer er is. Want hoe langer die wegblijft, hoe beter.
Ondertussen gonsde het. Een leerling zou op het brandalarm gedrukt hebben!

De geruchten bleken waarheid. Het was vast een geintje. Of om stoer te doen.
Hoe dan ook, een dag later hing er een keurige excuusbrief aan de BHV’ers op het bord in de docentenkamer. De dader moet komende week elke dag nablijven.

Het arme joch. Voor hij het wist, was de hele school geëvacueerd. Dat was natuurlijk niet de bedoeling. Ik denk dat hij z’n lesje geleerd heeft.

Wel fijn dat we weer een keertje geoefend hebben.
Gelukkig was het lekker weer.

Klassendienst

Author:

Het zijn zo van die dagen hé, de eerste week. Dat er van alles geregeld en gedaan moet worden. Introductie, bowlen, het rooster, de agenda’s, nog even de regels doornemen en een verjaardagskalender maken.
Even wat kennismakingsspelletjes en de ‘Marshmellowchallenge’ en dan zijn we er weer klaar voor.
Een nieuw schooljaar vol gemotiveerde, gezellige, frisse pubers die er zin in hebben en niet kunnen wachten van geluk en plezier. Lees meer

Corona

Author:

Op de valreep deden we nog even mee met de hype.
Vrijdagavond werkten we nog aan een moordzaak met de appgroep ‘We all have alibis’, genoemd naar de gevleugelde woorden die Peter R de Vries altijd uitsprak aan het einde van zijn programma.

Lees meer

Lien

Author:

Ik weet niet hoe het bij jullie zit, maar ik word helemaal lyrisch als mijn naam ergens op staat.
Dat komt omdat mijn naam nooit ergens op staat…
Lees meer

Alibi

Author:

Het was december. We hadden sushi gehaald en ineens ging het over cold cases en andere moordzaken. Er kwam een alert binnen: Peter R de Vries kreeg een hommage van nu.nl in een terugblik over een voor hem roerig jaar; 2018. Het jaar waarin half mannelijk Limburg DNA afstond ten behoeve van het onderzoek naar Nicky Verstappen en waarin ook een match was, bleek later. Thrilled was ik. Maar ik niet alleen… Lees meer

Nieuwe fiets

Author:

‘Elektrische fietsen zijn voor mensen met longproblemen.’ Oom Tinus had ooit eens een duidelijk standpunt in deze. Hij was van de fietsen, dus hij kon het weten. Als je ooit een fiets ging kopen, ging je eerst langs hem. En als hij enthousiast was dan ging je over tot kopen. Zo ging dat gewoon. Het was fijn. Iemand met verstand van fietsen die ook nog kijk had op wat mooi was. En hippig. Lees meer

Rommelig

Author:

Mijn klas, bestaande uit 17 leerlingen, is ‘op de radar’. Dat is niet hetzelfde als ‘maakt netjes al het huiswerk’.
Ik heb met een aantal leerlingen 1 op 1 contact. Sommigen melden zich alleen als het moet. Zoals afgelopen donderdag. Het zou de laatste bijeenkomst voor de vakantie zijn. Tijd voor wat zalvende woorden van de juf. Lees meer

Lieve Margot (brief 6 april 2020)

Author:

Dankjewel voor jouw mooie brief. Dat Kektus niet meer bestaat, is inderdaad geen reden om af en toe nog eens onze harten te luchten. En verder is het natuurlijk altijd leuk om post te krijgen.

Dankzij Magister weet ik precies welke dag het is. Ik zit braaf elke dag lessen te verzorgen voor de kids op school.
Zoals ik me vaak gelukkig prijs dat ik geen kinderen heb, heb ik dat de afgelopen weken ook al duizenden keren gedaan.
Ik word niet afgeleid door baby’s op m’n schoot of schoolkinderen waar ik naast moet gaan zitten om het meewerkend voorwerp uit te leggen of pubers die ik tot 5 x toe uit bed moet rammelen omdat het nu ‘toch echt tijd is om aan het huiswerk te gaan’. Ik kan lekker doorwerken. Dat scheelt.

Verder geniet ik natuurlijk met volle teugen van de zonneschijn. Jammer dat m’n tuin nul aandacht gehad heeft de afgelopen maanden. Het is er ongezellig. Er liggen bladeren en takken en groene aanslag en nieuwe grassprietjes wurmen zich door de voegen van de stoep. Er staan ook (nog) geen plantjes in gezellige kleurtjes. Zo jammer.

Waar ik wel last van heb is dat ik lui ben. Zoveel tijd, zou je zeggen. Als de ‘normale’ werkdag (op afstand) erop zit, kan ik van alles. Kasten uitmesten, keukenkastjes poetsen, slaapkamers opruimen. Ik kan de muren teksen. Of een keer naar de stort rijden voor de zooi die al 10 jaar in de schuur in de weg staat. Gras uit de tegelrandjes krabben. Onkruid wieden.
Maar ik doe het niet. Op een of andere manier ben ik wat lamgeslagen of zo.
Lief en ik vinden dat we elke dag moeten bewegen. Maar ook daar heb ik geen zin in. Toch gaan we. Ik drentel mopperend achter hem aan. Maar als we na een uurtje terugkomen dan ben ik wel serieus blij dat ik toch gegaan ben.

Sinds deze week ben ik ook gestopt met ‘alles’ op TV volgen wat met Corona te maken heeft. Ik was er ineens klaar mee.

‘Je moet ook eens naar een documentaire over eekhoorntjes kijken’, zei m’n moeder. ‘Dat is echt heel leuk!’

En dat is het ook.

De sportschool is gelukkig dicht. Daar mis ik niet zoveel.
Wat ik wel mis zijn mijn kapster, mijn nageljuf, de terrasjes en de feestjes. En lekker uit eten.
Ik heb vreselijk meelij met mensen die niet zo goed alleen kunnen zijn. Of die een eigen bedrijf hebben en nul inkomsten. Met organisaties van evenementen en festivals. Met de mensen die hun ouders niet meer mogen bezoeken. En de mensen die alleen dood moeten gaan en begraven moeten worden. Vreselijk.

Ik denk ongeveer de hele dag aan artsen en verpleegkundigen. In m’n hoofd applaudisseer ik de blaren op m’n handen. In gedachten teken in harten zoveel ik kan.

En verder is het natuurlijk een beetje saai. Ze zijn m’n straat aan het herinrichten. Er komt geen kip voorbij. Behalve graafmachines en andere dingen die me ’s ochtend uit bed rammelen. Het is één grote zandbak.
Geeft niet. Het wordt vast mooi.

Sterkte Margot, met alles.

Liefs, Lien

ps. Margot is degene met wie ik een column had in de KEKTUS. Met wie ik ooit naar Antwerpen ging. Ze stuurde mij een brief vorige week. En ik stuur er eentje terug. Gezellig.

Over mij

Ferme vrouw | schrijft verhaaltjes | (Sinterklaas)-theater | docente | concerten | festivals | heimwee | wielrennen kijken | sushi | kaas | rosé & thee

RECENTE BERICHTEN

ambitieus

Ik was ingedeeld bij de les ‘lekker puzzelen’, met leerlingen die gekozen hadden om een uurtje p...

Ja, ik wil een mailtje als er weer een nieuw verhaaltje is!

Twitter

De 10 van Lien!