Naar iets op zoek?

Zwaailicht

Author:

Om 1500 uur zouden Moraal en Tuinkabouter voor de deur staan om een carnavalskleedje te gaan uitzoeken. Vorig jaar was het nogal een gedoe. Dat kan je hier lezen.

We wilden iets met z’n drieën. Voor de zondagmiddag en –avond. Optocht in ons Dorp en daarna de kroeg in.

Ik draag al jaren m’n brandweerjas. Of nou ja, die is eigenlijk van pa geweest. Uit de tijd dat hij nog furore maakte als onderbrandmeester bij de brandweer. De jas met vier strepen op de bovenarm is al jarenlang mijn carnavalsjasje. Fijn. Met zakken. En een échte helm erbij. Loodzwaar. Maar enig.
In al die jaren heb ik wel eens wat verandering aangehad. Een bloemetjesjurkje en een bontjas. Maar de brandweerjas is leuker. Ik kan er maar geen afstand van doen.

Het idee kwam van Tuinkabouter. We zouden als politie, brandweer en verpleegkundige gaan. We zouden levens redden. Dan zou Tuinkabouter als politie gaan. En ik als brandweer. Natuurlijk.
Maar ja. Moraal is haar hele leven al verpleegkundige en had daar niet zo’n zin in. Bovendien waren er alleen héél sexy zustersjurkjes. Maar dan zouden de mannen niet van haar af te slaan zijn, en tja. Daar had ze geen zin in. Ze heet niet voor niets Moraal natuurlijk.

Oke. Er moest wat anders. We besloten als Bobby te gaan. Engelse politiemannen. Maar dan echt als mannen. Met snorren. En een pijp.
We struinden de hele winkel af. We kochten allerlei goodies voor een topcarnaval. We zagen het helemaal zitten. Mooi.

Na het eten was het gathering. We dronken 43. Er waren pistachenootjes en gezelligheid.
We sloegen aan de knutsel. De goodies voor carnaval moesten nog even geprepareerd worden. We vinden het zelf een enorm succes. Gelukkig maar. Ondertussen praatten we over serieuze zaken als tampons en softcups. En over het leven. En terwijl we dat deden hadden we dus onze Bobby-helm op. Met daarboven op een zwaailicht. En die stond aan. Passanten keken verbaasd naar binnen. En de chauffeur van het strooiwagentje ook.
We vroegen ons af of je eigenlijk wel een zwaailicht mag voeren als je niet bij de politie werkt. Want anders hebben we een probleem. Maar goed. Dat zien we dan wel weer.

We maakten een videoclipje. De hele avond draaiden we de tune van Inspector Gadget. Die heeft verder niks met Bobby-helmen te maken, maar we vonden de sirene aan het begin van het nummer zo gaaf.
Toen de fles 43 bijna soldaat was, stapten we over op Hazes en Anita Meijer. We probeerden of het zwaailicht ook bleef zitten als we de polonaise liepen.
We bedachten oplossingen voor het best loszittende helmpje.
En toen was het mooi geweest.

Ze zijn nét naar huis. Op de fiets. Met een zwaailicht op hun kop. Door de sneeuw.

Prachtig.

Related Entries

Up the mountain (again)
Surprise
Aangenaam
Kliko

Over mij

Ferme vrouw | schrijft verhaaltjes | (Sinterklaas)-theater | docente | concerten | festivals | heimwee | wielrennen kijken | sushi | kaas | rosé & thee

RECENTE BERICHTEN

Parkeerplaats

Ik lees het Weekjournaal niet. Dus weet ik ook nooit wat over gemeenteplannen. Pas toen ik een uitno...

Ja, ik wil een mailtje als er weer een nieuw verhaaltje is!

Twitter

De 10 van Lien!